CostanceΣτον ιατρικό χώρο το επάγγελμα του γιατρού ήταν καθαρά αντρική υπόθεση.Οι γυναίκες μπορούσαν να είναι νοσοκόμες και μαίες, όχι γιατροί.  Η παραβίαση αυτής της παραδοσιακής σειράς φάνταζε αδιανόητη.Μια Ισπανίδα φοιτήτρια λιθοβολήθηκε το 1881,όταν εμφανίστηκε στην ιατρική σχολή ,ενώ μια τάξη στη Γαλλία έκαψε το ομοίωμα μιας γυναίκας που είχε το θράσος να κάνει το ίδιο.

Μέσα σ’αυτό το κλίμα η Costance Pascal καταφέρνει να τελειώσει την ιατρική σχολή του Παρισιού και λίγο αργότερα να γίνει η πρώτη γυναίκα κλινική ψυχίατρος της Γαλλίας. Ωστόσο η προσωπική της ζωή παραμένει κρυφή και προφυλαγμένη για χρόνια,αφού ο  δεσμός της με τον παντρεμένο και κατά είκοσι χρόνια μεγαλύτερό της στρατηγό  Justin Mengin αποτελεί  σκάνδαλο για την εποχή.

Η Costance  λίγο αργότερα μένει έγγυος και κόντρα στις συμβάσεις και τα κοινωνικά πρέπει της εποχής αποφασίζει να κρατήσει το μωρό. Έτσι γεννιέται σε πλήρη μυστικότητα η κόρη της η οποία δίνεται για υιοθεσία προκειμένου να μην αποκαλυφθούν οι βιολογικοί γονείς του παιδιού και υιοθετείται από την ίδια  την Pascal λίγα χρόνια αργότερα.

“The person wounded by love is someone with a hyper-affective memory; his recall of painful emotions is over-developed. ‘He suffers because he remembers’ (Beethoven). Time, as he lives it painfully, is continually regained. This constitutes the essential framework of the sorrows of love. To the distressing burden of the past is added the harrowing burden of the present. Proust rediscovered his lost Eden, whereas the person wounded by love keeps rehearsing his despair, and allows himself to be obsessed by disgust or hatred”.
Pascal, 1935