Portrait de Rodin en blouse de travail, vers 1862 “Το φτωχό μου μυαλό έχει αρρωστήσει στ’ αλήθεια και δεν μπορώ πια ούτε να σηκωθώ απ’ το κρεβάτι τα πρωινά. Χτες το βράδυ περιπλανήθηκα για ώρες στο αγαπημένο μας μέρος και δεν ήσουν εκεί.

Ο θάνατος θα ήταν ευπρόσδεκτος, η αγωνία μου είναι τεράστια. Γιατί δεν με περίμενες στο στούντιο μας; Πού πας; Τι πόνο ακόμα μου επιφυλάσσει η μοίρα; Camille, είσαι η αγάπη μου, παρόλες τις δυσκολίες. Γιατί δεν πιστεύεις ότι θα τα εγκαταλείψω όλα για σένα;

Αχ να μπορούσα να πάω αλλού, σε άλλη χώρα κάπου για να ξεχάσω. Υπάρχουν στιγμές που στ’ αλήθεια πιστεύω ότι θα σε ξεχάσω, αλλά την επόμενη στιγμή, νιώθω τη φοβερή δύναμη που ασκείς πάνω μου.

Λυπήσου με. Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι. Είμαι στα πρόθυρα της τρέλας.

Camille μου, σε διαβεβαιώνω ότι δεν αισθάνθηκα ποτέ έτσι για καμία άλλη γυναίκα κι ότι η ψυχή μου σου ανήκει. Όλα τα άλλα μου είναι αδιάφορα. Συντηρώ καταστάσεις για τις οποίες νιώθω αδιαφορία. Μόνο εσύ μπορείς να με σώσεις”.

Augist Rodin
1886, Circa

 

 

 

 

«Αν είσαι καλός και κρατήσεις τις υποσχέσεις σου, θα βρεθούμε στον παράδεισο σύντομα.camille-in-hat

Κοιμάμαι εντελώς γυμνή για να πιστέψω ότι είσαι δίπλα μου. Αλλά δεν είσαι…

Σου στέλνω την αγάπη μου.

Σε παρακαλώ να μην μου ξανακάνεις απιστίες».

Camille Claudel

1891, Islette.

 

 

 

 

 

 

gkom“Οι περισσότερες γυναίκες ασθενείς μου εισέρχονται στις κλινικές μετά από ερωτικές απογοητεύσεις. Μπορεί ο λόγος αυτός να είναι αρκετός για την κατάρρευση κάποιου; Ο έρωτας είναι η αιτία ή η αφορμή για την ψυχική κατάπτωση ενός ανθρώπου; Τί ρόλο παίζει η οικογένεια στη διαμόρφωση της προσωπικότητας μας; Λογικά ερωτήματα που μπορούν να απαντηθούν με λογικές απαντήσεις. Η ίδια όμως η ζωή δεν πορεύεται με λογική. Ο παραλογισμός ενυπάρχει με τη λογική στην ανθρώπινη φύση”.
Pascal

Γνώριζα ότι ο Justin δεν μπορούσε να πάρει διαζύγιο όσο η γυναίκα του νοσηλευόταν σε κάποιο άσυλο. Ο νόμος απαγόρευε το διαζύγιο σε περίπτωση που ο άνδρας ή η γυναίκα έπασχε από ψυχική διαταραχή. Έτσι δεν υπήρχε η προοπτική μιας φανερής κοινής ζωής.

Κρυφές συναντήσεις, βιαστικά ραντεβού, γρήγορος έρωτας και μακρινές αποδράσεις. Αυτή θα ήταν η ζωή μας απο δω και πέρα.

Στα μάτια των άλλων θα ήμουν πάντα η οικογενειακή φίλη, η γιατρός της συζύγου του, η αξιοπρεπής, περήφανη ψυχίατρος Constance. Κανείς δεν έπρεπε να μάθει για τη σχέση μας. Μία υποψία, ένας ψίθυρος , μια καταγγελία ήταν αρκετή για να καταστραφεί όλη μου η καριέρα και να βρεθώ πίσω στη Ρουμανία”.
Constance Pascal (απόσπασμα από το έργο Camille Claudel: Mudness του Γιάννη Λασπιά)